Stratejik plan hazırlanması

Son Güncelleme:

Stratejik plan, kurumun şu anda bulunduğu A konumundan gelecekte bulunmak istediği B konumuna gitmek üzere benimsediği stratejileri içerir.Yükseköğretim kurumlarının yarışmacı ve kompleks yapıları nedeniyle ihtiyaç duydukları, birçok ülkede hükümetlerin de zorunlu kıldığı bir çalışmadır. Stratejik duruş;

  • iyi öğrenci, insan kaynağı ve finansal destekler için artan kurumlar arası rekabet,
  • gelir artırıcı ve giderleri azaltmaya yönelik finansal planlama,
  • uluslararasılaşma,
  • Bologna süreci taleplerine ve yükseköğretimdeki iyi örneklere uyum sağlama,
  • devlet kuruluşlarının bürokratik yaklaşımlarından korunma

gibi üniversite dışı fırsatlar ve tehditlerle başa çıkmak üzere gerekmekten öteye üniversite içi karmaşık yapıların düzenlenmesi için de zorunlu olmaktadır.

  • Eğitim-öğretim, araştırma- geliştirme, bilgi ve teknoloji transferi, yaşam boyu öğrenme vb etkinlikler ile ilgili akademik birimlerin çeşitliliği,
  • meslekdaş (collegial) yaşam kültürünün yaratıcı, özgür, yenilikçi erdemleri yanında bireysel ve yavaş olması, kurumsal değişime direnmesi, hükümranlık sürtüşmelerinin öne çıkması,

kurumların dinamik ve etkin olmaları için yeni yöntemler geliştirmelerini icap ettirmektedir[1]. Stratejik planlama böyle iç problemleri çözme aracı olabilmektedir. Yıllara sari, sürekli bir planlama etkinliği olması, ortak çalışma ile üretilmesi, ileriye dönük öngörü içermesi, doğru performans verisine dayanması, dikey bağ (kurum ve bileşenleri arasında) ve yatay harmoni (değişik etkinlik alanları arasında) oluşturması özelliklerini taşıyan stratejik plan kuruma yol gösteren bir pusula niteliğindedir.

Günümüzde araştırma fonlarının büyük bölümü yarışmacı tarzda dağıtılmaktadır. Gerek devlet kurumları desteklerine, gerekse ulusal fonlara ve bütçe ödeneklerine proje bazındaki başvurular daha önce tamamen bilimsel içerik/ değer üzerinden değerlendirilirken artık giderek kurumsal stratejik plan ile ilişkilendirilmektedir. Kurumun önceliği olmayan veya sürekliliği kurumca garanti edilmeyen başarılı projeler destek almakta zorlanmaktadır. Canada Foundation for Innovation[2] büyük meblağlar dağıtarak ülkenin araştırma profilini yükseltmeyi hedeflediği 2003 yılında bile araştırma projesi başvurularını araştırmacıdan değil rektörden gelmesini ve projenin üniversitenin araştırma stratejik planındaki yerinin belirtilmesini şart koşmuştur. Tüm dünyada yayılan “Excellence Initiatives” uygulamaları benzer yaklaşımı yansıtmaktadır. Ülkemizde henüz bu ilişki resmen aranmasa da gidişat bu yönde olacaktır.

Stratejik planın ilave bir getirisi kurum içinde benimsenen hedef ve stratejiler hakkında bilgi paylaşımına hizmet etmesidir. Kurumda birçok konuda farklı öngörü veya iddiaların dolaşması mümkündür; yazılı ve onaylanmış, geleceğe ışık tutan bir metin polemikleri ve farklı yorumları azaltıp ortak bir hedefe yönelmeyi kuvvetlendirecektir. Şeffaflık ve hesap verebilirlik arttıkça kurumun özerklik talepleri daha kolay cevap bulabilmektedir.

Misyon, vizyon ifadeleri ve kurumsal değerler kurumsal konumlamanın (diğer kurumlardan nasıl farklı olunmak istendiğinin) ipuçlarını vermelidir. Stratejik plan bu konumlanmanın derinleşmesi için atılacak adımların planı olacaktır. Zaten yapılması gereken, tek alternatif olarak ortada duran, rutin uygulamalar veya yükseköğretim sistemi (yasa) emri stratejik plan kapsamında olmamalıdır. Stratejik plan kurumun tercihlerini yansıtır.

Stratejik plan çalışması öncesinde bir SWOT analizi yapılması, kurumun Güçlü ve Zayıf yönlerinin, Tehdit ve Fırsatlarının gözden geçirilmesi yerinde olur (güçlü ve zayıf yönler üniversite içi konuları, tehdit ve fırsatlar üniversite dışı gelişmeleri irdelemelidir). Her stratejik plan hazırlama aşamasında bir önceki SWOT analizini hatırlamak ve nelerin değiştiğini tartışarak yeni bir SWOT analizi hazırlamak planın gerçekçiliğini artıracaktır.

Yeni bir stratejik plan hazırlama sürecinde unutulmaması gereken diğer husus biten (eski) stratejik planın gerçekleşme durumunun her kalem için ayrıntılı bir şekilde yazıya dökülmesidir. Yapılmayan eylemler veya erişilmeyen hedeflerin güncelliği, yani hala geçerli olup olmadığı, yapılmama nedenleri, engellerin yeni durumu, yeni dönemdeki önceliği irdelenerek bilinçli tercihler ortaya konmalıdır. Kurumun sürekliliği, önceki çalışmaların izlenerek bunlardan ders almak/sonuç çıkarmak ve sistematik olarak gelişme adımlarını birbirini tamamlayacak şekilde atabilmektir. Ülkemizdeki ‘yeni sayfa açma’ merakı gelişmemize yardımcı olmamaktadır.

Devlet üniversiteleri stratejik plan yapmak zorundadır. 5018 sayılı Kamu Mali Yönetimi ve Kontrol Kanunu ve 2006 yılında çıkarılan “Kamu İdarelerinde Stratejik Planlamaya İlişkin Usul ve Esaslar Hakkında Yönetmelik” gereği tüm kamu kurum ve kuruluşlarının stratejik plan hazırlaması yasal bir zorunluluktur. Strateji kültürünün yerleşmesi açısından yararlı olan bu durumun stratejik planı üniversite dışı bir mercinin zorlaması nedeniyle ‘hazırlanıp gönderilmesi gereken bir doküman’ olarak algılanmasına ve kurumun sahiplenmesinin azalmasına da yol açtığı bilinmektedir. Rektör ve ekibinin stratejik plan hazırlamanın daha çok iç ihtiyaçtan kaynaklandığını kuruma benimsetmesi gerekir. Bu nedenle bir önceki stratejik planın kurumda neyi değiştirdiğini ayrıntılı irdelemek yerinde olacaktır. Akademik hayat temelde yarışmacıdır; üniversitelerin görevi bu yarışmacı ortama uygun yapılanmayı sağlamak olmalıdır. Stratejik plan da yarışmacı ortamın bir unsurudur.

Süs veya propaganda amaçlı ifadelerin stratejik planda yeri yoktur. Yuvarlak ifadeler, genel ifadeler, üst kavramlar kullanılması da strateji geliştirmede kaçınılması gereken bir konudur. Üzerinde anlaşmanın nispeten kolay olması nedeniyle böyle ifadelerin kullanımı yaygındır. Özellikle aşağıdan yukarıya(bottom up) geliştirilen stratejilerde tüm paydaşlar genel ifadenin kendi somut beklentilerini karşıladığını düşünebilir. Ancak açık ve net olarak ifade edilmeyen amaçlar, zamanlama, önceliklendirme, kullanılabilir kaynak, sorumlu birim hatta kişi, hedefe erişildiğinin nasıl, hangi göstergelerle saptanacağı bilgisi uygulamanın da belirsiz olacağının habercisidir. Kurumlar aşırı iddialı olmaksızın, her alanda mükemmelleşmeye kalkışmaksızın, göreceli avantajlarını dikkate alarak alternatif stratejiler arasından seçim yapmak ve bunları mümkün olduğunca somut, tanımlı eylemlere bölerek planlamak durumundadır.

Stratejik Plan temelde şöyle bir hiyerarşik yapıya sahip olmalıdır:

i. Stratejik Alan (Strategic planning area)

i.i Stratejik Amaç (Strategic goal)

i.i.i Belirlenen Hedef (Initiatives)

i.i.i.i Eylem planı (Action plans).

Engeller ve onları aşma yöntemi, zamanlama, önceliklendirme, kullanılabilir kaynağın tanımlanması, sorumlu birim hatta kişinin belirlenmesi, hedefe erişildiğinin nasıl, hangi göstergelerle saptanacağı, hedef değerler eylem planlarında mutlaka yer almalıdır. Uygulama sürecine özendirme unsurları yerleştirmek, diğer organizasyonel süreçlerle somut bağlantı kurmak ve stratejik plan çevrimini bütçeleme çevrimleriyle ele ele yürütmek gerçekleşme şansını artıracaktır. Literatürde başlıca başarısızlık nedenleri olarak mali kaynak yetersizliği, sorumlu kişinin belirlenmemiş olması (yani sahipsizlik) ve izleme/ değerlendirme adımlarının ihmal edilmesi öne çıkmaktadır. Bu nedenle bütçe desteği, tüm sürecin rektörün liderliğinde ama eylemlerin ayrı ayrı tanımlanmış sorumlularca yürütülmesi ve her yıl sonundaki durum saptaması(izleme) en baştan kurgulanmalıdır.

Strateji geliştirmenin olmazsa olmazı kuruma ait güvenilir veriye ulaşım kabiliyetidir.Bu görev genelde “kurumsal araştırma” veya “kurumsal analiz” ofisine düşmektedir. Klemencic 2016. Verilerin sistematik, kurumsal süreçler vasıtasıyla toplanması, tek elde depolanması, analiz edilmesi, kurum kullanımına sunulması, özellikle üst yönetimin strateji geliştirmek üzere kullanabilmesi için yıllar içindeki değişimlerin, rakiplerle olan kıyaslamaların izlenmesi, bütün bunların bütünleşik bilgi sistemi vasıtasıyla yapılması hedeflenmelidir.

 

[1] John L. Davies and Martina Vukasovic, “Strategic Planning and Policy Formation”, Higher Education Management and Development, Compendium for Managers, Huisman & Pausits (eds), Waxmann 2010

[2] D.W.Strangway, “New Challenges in Funding and Managing of Research”, OECD-IMHE/ZWM Conference, Bonn, Oct 31, 2003.

 

 

 

 

Comments are closed.

yükseköğretim yönetimi, sistemleri, geliştirilmesi konularını tanıtan, destekleyen kişisel platform | www.oktemvardar.com

Yukarı ↑